فیلم مستند ایتالیایی خشم (۱۹۶۳)
نیمی از فیلم توسط پیر پائولو پازولینی فیلمساز کمونیست کوئیر ایتالیایی و نیمی دیگر توسط جوانینو گوارسکی فیلمساز راستگرای سلطنت طلب ایتالیایی کارگردانی شدهاست.در زمان حیات پازولینی کشمکش فراوانی برای تولید فیلمی یک پارچه وجود داشت و او راضی به چنین روایتی نبود اما با اصرار تهیه کننده این اتفاق افتاد، این فیلم متوقف ماند و دهه ها بعدتر بر اساس خواست تهیه کننده به نمایش در آمد.
پازولینی در این فیلم با رویکردی مارکسیستی به تحلیل رخدادهای سیاسی اروپا و جهان با استفاده از نماهای آرشیوی و نیوزریلها (فیلمهای خبری) پرداخته است. همه نماهای به کار رفته در این فیلم آرشیوی است و حتی یک فریم از آن اصلی نیست. متن آن نیز، در واقع یک مقاله سیاسی است که با لحن شاعرانهای نوشته شده و با صدای پازولینی بر روی فیلم میشنویم.در آغاز نسخه دستکاریشده فیلم پازولینی، متنی با این مضمون قرار گرفته است: «دو ایدئولوژی و دو گرایش متضاد در این فیلم به یک سؤال دراماتیک پاسخ میدهند: چرا زندگی ما سرشار از نارضایتی، اندوه و ترس از جنگ است؟»
در بخش خود از این مستند، پازولینی به انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان و انقلاب کوبا میپردازد، از ترقیخواهی، استعمارزدایی و مبارزه طبقاتی ستایش میکند. او مرگ مریلین مونرو را به عنوان نمونهای برای صحبت در مورد مرگ زیبایی ذکر میکند، از ناپدید شدن دنیای روستایی شکایت میکند و به شدت از صنعتیسازی، محافظهکاری، ضدکمونیسم و طبقه بورژوا انتقاد میکند. بخشی از فیلم پازولینی برای ایجاد فضای بیشتر برای گوارشچی در نسخه نهایی حذف شد. لینک فیلم.
طبقه دات کام 