تبعیض‌نژادی؛ شرط تحقق بازار در نظام سرمایه‌داری

همواره سخن از نژادپرستی به عنوان عنصری ناپسند در نظام سرمایه‌داری نام‌ برده می‌شود؛ عنصری که به‌نظر می‌آید با مظاهر نظام مدرن در تناقض است. اما باید اعتراف کرد که برای درک تفاوت نژادی به عنوان یک نیروی مادی در سرمایه‌داری، نباید تبعیض نژادی را یک انحراف از روش‌های استاندارد عملکرد سرمایه‌داری دانست، بلکه بخشی از زندگی مجاز و قانونی سرمایه‌داری به حساب می‌آید. بررسی مختصری از یک مطالعه موردی که این موضوع را نشان می‌دهد، وظیفه‌ای است که یادداشت پیش‌رو به قلم هانا اپل انجام آن را برعهده گرفته. نویسنده با مطالعه موردی شرایط قراردادی، زیرساختی، سختی کار، میانگین دستمزد ماهانه و شرکت‌های نفتی در گینه‌ استوایی…. نشان می‌دهد که تبعیض نژادی اساسا به عنوان یک گام ضروری در تضمین ثبات چرخه تولید ارزش اضافی و افزایش سود در خدمت نظام سرمایه‌داری قرار دارد؛ به طوری که بدون این درک، نمی‌‌توان فهمید چرا بسیاری از شرکت‌های چندملیتی، بستر تولید کالا و خدمات خود را در برخی از کشورهای جهان سوم و کمتر توسعه یافته متمرکز می‌کنند؟ یا به این نکته پی برد که چرا شرکت‌های چندملیتی در بستن قراردادهای استعماری با دولت‌های جهان سوم که وابستگی اقتصادی و سیاسی به جهان غرب دارند، دست بالا را دارند و می‌توانند قراردادی استعماری را بر دولت‌های آن کشورها تحمیل کنند؟ در واقع یادداشت پیش‌رو، تلاشی انضمامی در کشف رابطه‌ی میان تبعیض نژادی، ساختار توسعه اقتصادی جهانی، تولید ارزش اضافی در چرخه سرمایه‌داری و مکانیزم‌های تحمیل زور و سلطه در سطح جهانی است که به کشف بخشی از واقعیت ساخته‌ شده‌ی امروز ما منجر می‌شود. لینک مقاله