بگذار آشغال بخورند؛ شاید همان هم یافت نشود
بعد از آغاز حمله بیرحمانه اسرائیل به تمامیت ارضی سرزمینهای فلسطینی، اگر آمار بیش از ۳۰ هزار کشتهی مستقیم بر اثر حملات هوایی و زمینی، آوارگی تمام جمعیت حدودا ۲میلیون نفری غزه، ویرانی مطلق شمال، غرب، مرکز، جنوب و تنها باقی ماندن بخش کوچک گذرگاه رفح به عنوان آخرین پناهگاه فلسطینیها در جنوب، که آن هم مورد حملات گاه و بیگاه ارتش اشغالگر اسرائیلیها قرار گرفته را به کناری بگذاریم، بحران غذا و آب خود را نمایان خواهد کرد. گویی سربازان منتقم اسرائیل روز انتقام را تا امتداد مرگ تک تک فلسطینیها ترسیم کردهاند. آینده فلسطین با تداوم این وضعیت، چیزی جز فاجعه مطلق نیست
یادداشت پیشرو با استناد به جنگ استعماری اسرائیل در فلسطین، دست بر روی مساله بحران تغذیه در این سرزمین گذاشته؛ جایی که مطابق آمارهای بینالمللی از هر ۴نفر یک نفر بر اثر گرسنگی خواهد مرد؛ جایی که جهانیان به نظاره بحران تغذیه نشستهاند و سوداگران مرگ و گرسنگی، قیمت مواد غذایی را به حداقل ۲۵ برابر شرایط پیش از جنگ رساندهاند. به گفتهی این یادداشت، هیچکجا در تاریخ، ملتی به این سرعت دچار مرگ کامل نشده و در تاریکی مطلق فرو نرفته؛ جایی که علیالقاعده جهان نباید سکوت کند اما اینجا فلسطین است و طرف مقابل اسرائیل؛ پس قواعد بینالمللی یک به یک از حرکت باز میایستند و شاید روزی در آنجا زبالهای هم برای خوردن یافت نشود . لینک مقاله
طبقه دات کام 